به داد گريه ها برس،سهم غزل ساز دلم
اسير دست قفسه ،نغمه ي پرواز دلم
بيا و زنده كن منو،اين منه بي ترانه رو
تو بغض من زمزمه كن شعرهاي عاشقانه رو
بيا منو آشتي بده با خاليه غربت من
سكوتم و دوره نكن،خستگيامو خط بزن
با تو هستم ای مسافر...ای به جاده تن سپرده
ای که دلتنگی غربت...منو از یاد تو برده
هنوزم هوای خونه...عطر دیدارتو داره
گل به گل گوشه به گوشه...تو رو یاد من میاره
با تو من چه کرده بودم...که چنین مرا شکستی
بی وداع و بی تفاوت...سرد و بی صدا شکستی
به گذشته بر می گردم...به سراغ خاطراتم
تازه می شود دوباره...از تو داغ خاطراتم
به تو می رسم همیشه...در نهایت رسیدن
هر کجا باشی و باشم...به تو بر می گردم حتما
این تویی همیشه من...توی آیینه ی تقدیر
با همه شکستم از تو...نیستم از دست تو دلگیر
سفر کردم که از عشقت جدا شم
دلم میخواست دگر عاشق نباشم
ولی عشق تو قلبم مونده ای وای
دل دیونمو سوزونده ای وای
هنوزم عشقم هنوزم عاشقم دنیای دردم
مث پروانه ها دورت میگردم
مث پروانه ها دورت میگردم
سفر کردم که از یادم بری دیدم نمیشه
اخه عشق یه عاشق با ندیدن کم نمیشه
غم دور از تو بودن یه بی بال و پرم کرد
نرفت از یاد من عشق سفر عاشق ترم کرد
هنوز پیش مرگتم من بمیرم تا نمیری
خوشم با خاطراتم اینو از من نگیری
دلم از ابر و بارون بجز اسم تو نشنید
تو مهتاب شبونه فقط چشمام تو رو دید
نشو با من غریبه مث نامهربونا
بلا گردون چشمات زمین و اسمونا
میخوام برگردم اما میترسم
میترسم بگی حرفی نداری
بگی عشقی نمونده
میترسم بری تنهام بذاری
تو رو دیدم تو بارون دل دریا تو بودی
تو موج سبز سبزه تن صحرا تو بودی
مگه میشه ندیدت تو مهتاب شبونه؟
مگه میشه نخوندت تو شعر عاشقونه؟